Administracja lokalna

Piotr I przeprowadził także zmiany w administracji lokalnej. Zniesione zostały organy samorządowe, a w miejsce starostów został wprowadzony urząd wojewody. W 1708 r. został przeprowadzony nowy podział administracyjny państwa. Rosję podzielono na początkowo osiem, później na dwadzieścia guberni. Na ich czele stanęli gubernatorzy, którzy w sprawowanej przez siebie władzy podlegali tylko Senatowi. do ich kompetencji należało rozstrzyganie spraw administracyjnych, sądowych, wojskowych i skarbowych. W 1719 r. w podziale administracyjnym państwa został wprowadzony kolejny szczebel – prowincje, oraz mniejsze od nich dystrykty. Prowincją kierował wojewoda, a dystryktem – komisarz ziemski. Do zadań wojewody należało czuwanie nad bezpieczeństwem i pokojem w odległej mu prowincji. Musiał przeciwdziałać grabieżom i rozbojom. Pod jego opieką znalazły się również szkoły, szpitale oraz manufaktury, działające na terenie prowincji. Powołano także specjalnych urzędników, zajmujących się sprawami finansowymi – kamerier i rentmeister. Nowością wprowadzona także za panowania Piotra I były tzw. dystrykty pułkowe, a więc terenowa administracja wojskowa. Do jej zadań należało czuwanie nad opłacaniem przez ludność podatków oraz zapobieganie rozruchom, które mogłyby mieć w związku z tym miejsce.

Zmiany zaszły także w miastach. Wprowadzono tutaj magistraty, które podporządkowano Głównemu Magistratowi z siedzibą w Petersburgu. Do ich kompetencji należał nadzór i kontrola nad sprawami finansowymi, gospodarczymi, politycznymi i sądowymi na terenie miasta. Magistrat był kierowany przez burmistrza.