Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej na6.pl/cookies.pdf.

na6.pl

Religia starożytnego Egiptu

epoka: Starożytność

dział: Życie religijne

  • Charakter religii starożytnego Egiptu
  • Funkcje kapłanów starożytnego Egiptu
  • Kult faraona
  • Bogowie starożytnego Egiptu
  • Bogowie starożytnego Egiptu

    Najważniejszym bogiem Egipcjan był Bóg Re (Ra) był on uosobieniem tarczy słonecznej, władcą bogów (praboga). Heliopolis było głównym ośrodkiem kultu Re. W wyobrażeniach Egipcjan pojawiał się z głową sokoła zakończoną dyskiem słonecznym.

     

    Niżej znajdował się Ozyrys uznawany z boga płodnej natury, odradzającej się przyrody oraz władcę świata podziemnego (był uosobienie zmarłych faraonów).Główne ośrodki kultu znajdowały się w Abydos i Busiris. W źródłach ikonograficznych często widzimy Ozyrysa z towarzystwie Izydy jako mumię z piórami w koronie Górnego Egiptu.

     

    Horus był bogiem niebios i opiekunem faraonów. Nie posiadał jednego ośrodka kultu czczono go na terenie całego Egiptu. Występował jako sokół lub człowiek z głową sokoła.

     

    Ptah  był początkowo opiekunem stolicy w Memfis, patronem rzemiosła i sztuki. Główny ośrodek kultu znajdował się w Memfis, następnie (po zjednoczeniu Egiptu) na terenie całego państwa. Ptah jest jednym z trzech obok Amona i Re najważniejszych bogów Egiptu. Często był przedstawiany na stojąco z przylegającym ściśle do głowy nakryciem.

     

    Amon był opiekunem stolicy w Tebach, uosobienie natury, powietrza i wiatru. Szybko jednak połączono go z bogiem Re stąd powstało jedno bóstwo Amon – Re. Wówczas nastąpiło także połączenie ich kultów. Ośrodkiem kultu Ammona obok Teb była miejscowość Karnak. Amon wyobrażalny był w postaci króla w koronie z piórami, barana, gęś lub w sposób całkowicie metaforyczny.

     

    Izyda często występuje w towarzystwie Ozyrysa utożsamiana również z Isztar i Demeter, bogini miłości patronka magii. Miała kilka ważnych ośrodków kultu np.: w Abydos, Koptom, czy na wyspie File. W źródłach występuje pod postacią kobiety z hieroglifem na głowie.

    Anubis był bóstwem zmarłych i nekropolii, wyobrażano sobie go często w postaci psa lub człowieka z głową szakala.

     

    Dżehuti był patronem księżyca, nauki, świętych tekstów .Główny ośrodek kultu znajdował się z Hermopolis, przedstawiany bywa z głową ibisa lub pawiana. Zwieńczeniem głowy Dżehuti były symbole pisarzy, czyli sierp i dysk.

     

    Set uznawany za patrona pustyni i obcych ziem, często utożsamiano go z władzą królewską. Ośrodkiem kultu były: Awaris i Ombos. Bywał przedstawiany z głową fantastycznego zwierzęcia.

     

    Aton występuje w wyobrażeniach jako dysk słoneczny, którego promienie zakończone są dłońmi. W okresie Amenhotepa IV i Echnatona  próbowano zlikwidować politeizm, a na to miejsce wprowadzić monoteizm na czele z Atonem, jednak próba okazała się nieudana.

    Małgorzata Grządziel