Traktat pokojowy zawarty po wojnie siedmioletniej w Hubertsburgu (15 II 1763 r.) potwierdzał przedwojenne granice państw europejskich. August III odzyskał zrujnowana w czasie działań wojennych Saksonię, a cesarzowa Maria Teresa zrzekła się Śląska. Niemal jednocześnie w Paryżu (10 II 1763 r.) został zawarty traktat pokojowy między Anglią, Francją i Hiszpanią. Anglia na jego mocy zatrzymała kilka mniejszych wysp na Morzu Karaibskim, oddając Francji Martynikę, Gwadelupę i Saint Lucię. W Ameryce Północnej Francja uzyskała prawo do połowów w rejonie Nowej Funlandii. Kanada i położona na wschód od rzeki Missisipi część Luizjany (poza Nowym Orleanem) stała się brytyjska własnością. Pozostała część Luizjany, na zachód od rzeki Missisipi stała się własnością Hiszpanii. Na terenie Indii Francja utraciła wszystkie posiadłości kolonialne. Na Morzu Śródziemnym musiała zwrócić Anglii Minorkę. Poniosła więc Francja w tym kolonialnym starciu z Wielką Brytanią ogromne straty.
Wojna siedmioletnia zmieniła układ sił w Europie. Swoje znaczenie i pozycję na kontynencie utraciła Francja. Musiała się wyrzec swoich marzeń o Belgii oraz poniosła ogromne straty w koloniach. Anglia wyzbyła się swojego zainteresowania sprawami belgijsko-holendersko-hanowerskimi, odwracając swoją uwagę od kontynentu europejskiego do mórz i oceanów. Punkt ciężkość spraw nurtujących ówczesna Europę, przesunął się ku wschodowi. Rosja udowodniła, że ma głos rozstrzygający w sprawach Europy Środkowo-Wschodniej, a Prusy i ich król Fryderyk II ostatecznie dołączyły do grona mocarstw europejskich.