Powstanie nazizmu jest nieodzownie związane z osoba Adolfa Hitlera. Stał się on głównym przywódcą i ideologiem tego ruchu. Swoje tezy i poglądy zawarł w powstałej, w czasie ego pobytu w więzieniu po nieudanym puczu monachijskim, książce „Mein kampf”.
Był twórcą faszystowskiej partii Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP). Pucz do którego doszło w 1923 r. uczynił Hitlera bardzo znaną osobą. Partia, która po tym jak został aresztowany uległa rozsypce, po 1928 r. szybko się odbudowała. Sytuację w Niemczech, zresztą tak jak w innych europejskich krajach, pogorszył Wielki Kryzys Gospodarczy na początku lat 30-tych XX wieku. Wiele osób było niezadowolone z działań, które podejmowały władze. Stąd na podatny grunt padały hasła narodowych socjalistów. W tym czasie NSDAP w swoim programie nie akcentowało haseł antysemickich. Kładła głównie nacisk na kwestie socjalne. W jej programie znalazły się więc hasła zwiększenia miejsc pracy oraz zasiłków dla osób bezrobotnych. Ich konkurentem politycznym stali się wówczas socjaliści. Wydaje się, że źródeł antysemityzmu należy szukać w przytoczonych powyżej poglądach. Żyd był symbolem kapitalisty. Paradoksalnie naziści zwyciężyli dzięki niechęci jaka budził w Europejczykach komunizm.
Wśród podstawowych cech nazizmu znajdują się: