Informacje ogólne

W starożytnych Indiach wykształciły się cztery kierunki religijne tj.:

• Wedyzm,
• Braminizm,
• Hinduizm
• Buddyzm.

Wedyzm był najstarszą religią Indii, wykształcił się na podstawie licznych zbiorów obrzędów i obyczajów opisanych w księgach „Wedy”(dosłownie „wiedza”). Powstały one około 1500 do 500 roku pne, składają się z czterech zbiorów :

• „Rigweda” zawiera wiedze hymnów,
• „Sameweda” wiedzę śpiewów,
• „Jadżurweda” wiedzę modlitwy,
• Atharwaweda to zbiór wiedzy na temat zaklęć magicznych.

W księgach „Wedy” znajdują się zbiory hymnów, zaklęć, formuł i bardzo rozbudowanych modlitw ofiarnych.

Wedyzm był religią, w której:

• czczono spersonifikowane siły kosmosu,
• oddawano cześć siłom przyrody np.: ogień, wiatr, czy słońce,
• kult polegał na składaniu ofiar bóstwom,
• nie praktykowano wizerunku bóstw i świątyń,
• ofiarę składano pod gołym niebem, była nią najczęściej krowa, byk , baran, koń, a także mleko lub masło,
• ofiara nie była dziękczynieniem, ale błaganiem, błagano o sprawy materialne i duchowe,
• wierzono, że wokół człowieka krążą demony, duchy i geniusze, wszystkie te siły są niewidzialne,
• uznawano bóstwa wedyjskie za nieśmiertelne,
• uznawano istnie bóstw uosabiających zjawiska natury.

Największą popularnością cieszyły się następujące bóstwa:

• Agni – bóg ognia,
• Surja – bóg słońca,
• Waju – bóg wiatru,
• Mitra- patronka ładu społecznego,
• Waruna – opiekunka ładu kosmicznego.