Anglia w dobie reformacji

Ruch reformacyjny objął również Anglię w czasach rządów Henryka VIII Tudora (1509-1547), który nie uzyskał zgody Kościoła na unieważnienie małżeństwa z Katarzyną Aragońską. W 1534 roku wydał on dokument pod nazwą Akt Supremacji, w myśl którego główną i jedyna głową Kościoła jest panujący król. Realizując założenia powyższego dokumentu doszło do stworzenia nowego odłamu w ruchu reformacyjnym zwanego anglikanizmem. Założenia anglikanizmu były następujące:

  • podstawą wiary jest Biblia, interpretowana w oparciu o Tradycję,
  • Jezus Chrystus jest obecny ciałem w eucharystii (w odróżnieniu od kalwinizmu),
  • warunkiem zbawienia jest przynależność do Kościoła, zgodnie z dogmatem zbawienia przez wiarę, a nie uczynki,
  • należy rozwiązać zakony i przeprowadzić sekularyzację ich dóbr,
  • zniesiono obowiązkowy celibat księży,
  • zniesienie wszystkich przywilejów dla duchowieństwa, które jest traktowane jak urzędnicy państwowi, dlatego obowiązuje ich pensja urzędnicza,
  • sakramenty, głoszenie kazań, niektóre nabożeństwa mogą być odprawiane przez duchownych wyświęconych przez biskupa podległego królowi,
  • wprowadzenie języka narodowego do liturgii,
  • odrzucono wiarę w czyściec,
  • zachowanie struktury hierarchicznej Kościoła z uwzględnieniem możliwości mianowania biskupów przez króla.

Po śmierci Edwarda VI (jedynego syna Henryka VIII) na tron wstąpiła córka Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej, Maria Tudor, która próbowała krwawymi metodami przywrócić katolicyzm w Anglii. Z kolei za panowania Elżbiety I przywrócono protestantyzm (kościół anglikański) ogłaszając 39 artykułów wiary stanowiące do dziś kanon dogmatyczny anglikanizmu.

Topograficznie anglikanizm objął tereny Anglii bez Szkocji oraz niewielkie obszary

w północno wschodniej Irlandii.

 

Skutki reformacji były następujące:

  • powstanie nowych wyznań wyrosłych na gruncie chrześcijaństwa np.: ewangelicy, protestanci, kalwini, anabaptyści,
  • liczne wojny religijne na terenie Europy Zachodniej,
  • rozwój piśmiennictwa, szczególnie polemicznego,
  • zwołanie soboru trydenckiego, który opracował reformy wewnątrz Kościoła katolickiego.
 
Autor:
Reformacja kościoła